Beginpagina ] Gastenboek ]

Lapland `08

 

 

We vinden het leuk als je na het lezen een berichtje in ons gasten boek achterlaat 

Zondag 24 Februari 2008



Eindelijk was het dan zo ver, om 11.30 uur gingen we de lucht in met een dochteronderneming van Finnair. Lekker warm in het vliegtuig(pff). Na twee uur en een kwartier vliegen landen we op Rovaniemi de stad waar de kerstman woont, en de hoofdstad van lapland. Dit was drie kwartier eerder dan gepland. Het was nog twee uur rijden (185 km) naar Salla, waar we om 17.30 uur op het rendierpark aankwamen. Hier was een bijeenkomst waar het een en ander over de excursies verteld werd. Daarna de sleutels van de bungalows opgehaald nummer 3 en nummer 9 van de Tunturitštiti bungalows. overal lekker dichtbij. 

Het zag er allemaal erg mooi, schoon en gezellig uit. We hadden erg trek en zijn meteen naar het log restaurant gegaan bij de piste. Brr, wat was het koud. We waren er dan ook nog niet echt op gekleed. Een gezellig, knus, houten restaurant waar we heerlijk hebben gegeten tussen de Lapse Finnen. Er was nog een karaoke, wat het allemaal heel gezellig maakte en de kinderen deden dapper mee met zingen. We waagde ons weer de kou in voor de terugweg. De koffers uitgepakt en nog even wat gedronken in het huisje van opa en oma. Al die tijd sneeuwde het zachtjes en was het -9.

Maandag 25 Februari 2008

Er is een aardig pak sneeuw gevallen vannacht. Het valt als poeder, maar het stapelt aardig op. Het is Ė8 graden en zwaar bewolkt het sneeuwt nog steeds en het voelt heerlijk aan buiten. Na het ontbijt rond 10.15 uur gingen we naar buiten lekker lopen om alles is te verkennen. Het was heerlijk en zo mooi. Nog wat boodschappen gedaan bij de supermarkt(je) op het park. Het viel ons nog reuze mee wat ze daar verkochten. Na de lunch was het dan eindelijk zover, onze eerste excursie; de rendierentocht. 

Met een groepje van 13 man, werden we om 13.45 uur met een busje opgehaald en naar het rendierenpark gebracht, dat 5 km verderop lag. Je kon extra kleding aankrijgen voor de kou, een goed idee voor oma! Lekker een extra warm pak en handschoenen aan. Er volgde uitleg en iedereen kreeg een eigen rendier met slee.

  

 Lopend met je rendier aan de hand het heuveltje over, en toen allemaal in de sleetjes zitten. Het was een erg leuk gezicht iedereen met zijn rendier aan de hand. Er ging evengoed nog vijf man begeleiding mee. De natuur was geweldig onderweg, al die mooi besneeuwde bomen. Na een poosje stopte we bij een rendierenfarm met allemaal prachtige witte rendieren die we gingen voeren. Erg leuk.

  

 Daarna weer een poos in het sleetje genieten van de natuur, nog een keer een fotostop. Als laatste stopten we bij een hutje waar we worstjes gingen roosteren op het vuur, gezellig en heerlijk warm daar binnen. We kregen warme chocomelk, een rendierrijbewijs en een ketting met een stukje van het gewei eraan.

       

 Nog een laatste stukje met de rendierenslee en toen waren we weer bij de rendierenfarm. Het was een erg leuke ervaring. 
Om 16.45 uur werden we weer met het busje terug gebracht, het laatste stukje lopend naar de bungalows. Lekker aan de koffie, síavonds nasi gemaakt op de 2 pitten, daarna nog even een rondje buiten gelopen (het sneeuwde nog steeds en het was -9).

Dinsdag 26 Februari 2008

-10 graden en zwaar bewolkt.
Vandaag hebben we de excursie met de huskyís. 
We waren eerst weer een kwartier bezig met ons aan te kleden, maar dat is dan ook wel lekker warm. Om 10.00 uur weer verzameld. We werden weer opgehaald door het busje en bij het rendierenpark stonden de huskyís allemaal al klaar. Eerst moesten we allemaal een extra warme overall aan. Deze gaat weer over al onze kleren, toen volgde er uitleg wat bijna niet te verstaan was door het janken van de huskyís die graag willen rennen. We moesten koppels van twee maken.

 Kelly stuurde met Cella in de slee. Daron stuurde met opa in de slee (hij was eigenlijk nog te jong, 15 jaar, maar omdat hij groot is, hadden ze dat niet door). Trudie reed met oma in de slee (die af en toe alles bij elkaar gilde). En Jim mocht voorop met een lege slee, die daar door extra hard ging (super gaaf). De huskyís konden niet wachten om te vertrekken, het was echt super leuk.

  

  

 Er waren stukken dat ze echt hard konden, en het was een prachtige natuur. De bomen waren zo mooi wit, het was net een sprookje.

  

 Halverwege maakte we een stop en werd er een kampvuurtje gemaakt, waar we met zijn allen omheen gingen zitten.

 Allemaal een worstje warm maken rond het vuur en ook het water werd in keteltjes gekookt voor de chocomelk en als toetje allemaal een Finse donut. Het was erg leuk en gezellig. De huskyís lagen gezellig om ons heen in de sneeuw.

  

   

     

 Rond 12.30 waren we weer terug bij het huisje. De lucht begon ondertussen open te treken en het sneeuwen was gestopt. Na de lunch gingen opa en oma naar hun huisje en wij naar de pistes. Het was even passen en meten, maar uiteindelijk had iedereen zijn ski- en snowboard materiaal (voor 3 uur). Kelly en Daron gingen oefenen met snowboarden, wat ze vrij snel zat waren. Spullen werden ingewisseld voor skiís en toen hebben we heerlijk een poosje geskied met zín vijven. Het was ondertussen Ė14 en vreselijk koud met skiŽn. Rustig ging de zon onder op de piste. De meiden gingen terug, lekker warm worden in de bungalow bij opa en oma die ook nog even waren komen kijken. De mannen ging nog even een rondje skiŽn.. 

   

Helaas verkeerde piste, de liften waren aan die kant dicht, dus dan maar lopend terug. Het gebied is niet groot, maar wel leuk om te skiŽn. 

Síavonds weer lekker uit eten in het log restaurant, het was helder weer dus we hoopte op het noorderlicht. Helaas niets gezien. Bij opa en oma nog wat gedronken. Het was ondertussen Ė23 en erg helder met sterren.

Woensdag 27 Februari 2008

Bewolkt, lichte sneeuw en Ė13 graden. 
Om 11.00 uur verzamelen voor de sneeuwschoenwandeltocht. Het busje bracht ons weer naar het rendierenpark en vandaar uit begon de tocht. Iedereen de ďtennisracketsĒ onder de schoenen en na de uitleg konden we gelijk het hellinkje op.

  

 Dat was wel even schrikken voor oma, die eigenlijk meteen terug wilde, maar met wat hulp onderweg ging het allemaal prima. Ook opa kwam goed vooruit. 

  

Het was een mooie tocht door de witte natuur, langs beekjes, bevroren watervallen en over meren. 

  

Het was schitterend mooi. Een heel stuk was alleen maar omhoog, er werd toen een moeilijke en makkelijke route gemaakt, zodat de mensen die het wat moeilijker vonden deze tocht ook leuk af konden maken. Oepie, onze gids, bleef trouw bij oma en leidde haar overal doorheen. Na een flinke wandeltocht stopte we bij een besneeuwd hutje waar we gingen lunchen. 

  

Gezellig allemaal om het vuur heen met broodjes, worstjes, op het vuur warm gemaakte bessensap, chocolademelk en koffie. Het is elke keer erg gezellig. Na dit alles moesten we een vrij steile helling af, oma mocht mee met op de sneeuwscooter, want deze helling was net iets te veel voor haar. We kwamen uit bij het meer waar we gingen ijsvissen. 

     

       

Iedereen even proberen een gat te boren. Het is zowaar nog een meter dik. Niemand ving een vis, alleen Oepie ving er ťťn. De lucht was ondertussen helemaal open getrokken,nog een klein stukje lopen en we waren weer bij het rendierenpark (15.00 uur). 
ís Avonds in het huisje gegeten met zín allen en nog een heerlijke wandeling gemaakt onder een mooie heldere sterrenhemel. 

Rond 20.30 uur waren we terug en wilde we net naar binnen gaan, ineens was er het noorderlicht, heel anders dan we ons hadden voorgesteld. Maar heel mooi. Het duurde zoín 15 minuten, je zag het maar draaien. Daarna was het over, de lucht trok dicht en begon het te sneeuwen.-15 graden

Donderdag 28 Februari 2008


Licht bewolkt, -17 graden en al snelt trok het helemaal open.
We hebben een heerlijke wandeling gemaakt door de bossen. 

  

Onderweg nog een kampvuurtje gemaakt. De lucht was kraakhelder en de sneeuwvlokken leken wel kristallen. 

  

Na de lunch gingen opa en oma nog een rondje lopen en wij gingen mee doen aan een langlauf/skitour. We moesten om 14.00 uur verzamelen, grote houten skiís onder en daar gingen we, we dachten op de loipen te gaan. Maar we gingen de bossen in, door de tiefsneeuw. Het was nog aardig moeilijk, maar geweldig om te doen. Iedereen ging regelmatig onderuit, onderweg kregen we warme chocolademelk. De stop was kort dit keer, zodat we niet te koud werden. Het laatste stuk gingen we van een steile berg af. Dat was alleen maar lachen, omdat iedereen door de sneeuw rolde. Het blijft ook raar dat je hiel los zit. Het was een hele ervaring en erg leuk. 

     

Rond 16.30 uur waren we weer bij het huisje. Lekker aan de koffie bij opa en oma. Síavonds gingen we weer eten in het log restaurant. Het weer was helder en we gingen nu elke 10 minuten buiten kijken en ja hoor, om 20.30 uur was er noorderlicht. En deze keer nog mooier dan gisteren, je zag het in de rondte trekken. We konden superfotoís maken. 

  

  

Het was ondertussen Ė24 graden.



Vrijdag 29 Februari 2008


-30 en licht bewolkt.
Vandaag de snowmobieltocht. Deze tocht start bij het Kiela restaurant, dus we konden het lopend af. Om 9.30 uur verzamelen, dikke pakken aan, uitleg en daar gingen we. 

Daron zat bij de gids achterop op de eerste snowscooter , daar achter Jim met Kelly, Trudie met Cella en Opa met oma. En dan de volgende 9 snowscooters. Het was super gaaf. Over de meren kon je wat vaart maken. Halverwege maakte we een stop bij een uitkijk punt, het was net een sprookje, zo mooi. Al die besneeuwde bomen met een strak blauwe lucht. 

  

  

Oma vond het maar zozo op de scooter. We kregen chocomelk met donuts in een klein berghutje in de prachtige natuur. Kelly mocht ook nog een stuk rijden en ze deed het geweldig. 

  

Het was weer een super ochtend, we waren rond 12.15 uur weer terug. Na de lunch gingen we skiŽn (3uur). In de liften was het erg koud en dat terwijl het ondertussen Ė9 was. Halverwege hebben we even met opa en opa in het log restaurant (aan de piste) wat gedronken en gegeten. Het was ondertussen bewolkt geworden, dus het noorderlicht zat er niet in voor vanavond Síavonds nog een wandeling gemaakt, de kids namen de sleetjes mee om nog even hard naar beneden te sleeŽn op de sleehelling en dat ging echt hard! 

  

Het was vanavond Ė14.

Zaterdag 1 Maart 2008


Het sneeuwt licht, er staat een windje en het is Ė16. Jim en Daron gaan vandaag mee met de tocht met de sneeuwmobile naar de Russische grens. Dat duurt ongeveer 5 uur. Daron moet je extra dik aangekleed (3 paar sokken en laarzen die 2 maten groter zijn, enz.). Om 10,00 uur vertrokken ze met een hele sliert motoren (ongeveer 25)

     

     

 De meiden gaan nog even skiŽn en natuurlijke even de zwarte piste proberen. Nou we kunnen melden; niet moeilijk. Maar het is vreselijk koud door het windje en vooral in de lift. 

  

ís Middags met opa en oma in het huisje gegeten en rond 14.30 uur liepen we naar het Kiela restaurant waar de snowscooters om 15.00 uur uur weer aankwamen. De mannen hadden het erg leuk gehad. Daron had alleen erg koude voeten, ondanks zijn 3 paar sokken. ís Avonds weer in het Log restaurant gegeten. Het was ondertussen zwaar bewolkt, het sneeuwde en door de wind erg koud. Ė12 graden.

Zondag 2 Maart 2008

Het Sneeuwt, zwaar bewolkt en, -9 graden.


Onze laatste dag in Salla. Het heeft behoorlijk gesneeuwd vannacht, zeker 15 cm. Alles snel in de koffer, Jim en ik gingen nog even lekker een rondje lopen. Het was heerlijk, want de wind was gaan liggen en het sneeuwde nog steeds.

 Om 11.30 uur vertrokken we met de bus naar de luchthaven in Rovaniemi. …ťn lange weg waar we 2 uur overheen reden. Op de luchthaven hoorde we dat we 2 uur vertraging hadden. We kregen allemaal netjes een bon van 8 euro te besteden in het restaurant. De tijd vloog even goed, om 18.00 uur gingen we dan uiteindelijk de lucht in. Dit keer deden we er dik 3 uur over. Ook hadden we de polderbaan, dus 25 minuten getaxied. Uiteindelijk waren we om 22.00 uur thuis, na een geweldig week in Salla.

We vinden het leuk als je na het lezen een berichtje in ons gasten boek achterlaat 

 

     

Beginpagina ] Gastenboek ]